Eterna somera ne estas krimo kontrŭ internacia juro. La eterna somera horo en Rusio ankaŭ ne estas atenco kontraŭ la leĝe protektita rajto de la civitanoj je vivo, sano kaj ripozo. Tion konfirmis la supera kortumo de Rusio pasintsemajne.
Mi apenaŭ aŭdis pri la azerbajĝana aŭtoro Akram Aylisli, ĝis politika partio promesis monpremion de 10.000 manatoj al tiu, kiu fortranĉos lian orelon, ĉar Aylisli en sia verko sintenas tro amike al armenoj. Nun mi legis lian libron.
“Oni volas mortigi min”, diris la 37-jara revizoro Sergej Magnitskij al la prizonkuracisto Aleksandra Gauss. Li frenezas, konstatis ŝi, kaj alvokis ok gardistojn kun kaŭĉukaj bastonoj. Ili mankatenis kaj forportis lin. Post kelkaj horoj li efektive estis morta.
Dum du semajnoj kelkaj fekbuloj estis pinta diskuttemo en Finnlando. Temas pri fiere finna tradicio. Ne la fekaĵo ja, sed la studenta gazeto Ylioppilaslehti, kaj du el ĝiaj ĵurnalistoj, kies kakaĵoj disvastiĝis en senprecedenca maniero.
La ideoj de Adof Iwar Arwidsson, unu el la svedlingvaj fondintoj de la finna naciismo en la 19-a jarcento, evidente iĝis multe pli regantaj en Finnlando ol li mem iam povis imagi. Tamen se hodiaŭ li vidus la retajn diskutojn, li certe svenus.
En Kontakto 1/2012 aperis intervjuo kun mi. La revuo estas rete alirebla nur por abonantoj, sed sojle al la apero de la sekva numero la redaktoro afable permesis, ke mi publikigu la tekston de la intervjuo en mia blogo. Jen ĝi.
Svenska Fine la abismo inter la publika mensogo kaj la videbla rusia realo iĝis tro vasta. Post jardeko da apatio finiĝis la pacienco de tiuj, kiujn tedas la mensogoj. Ili eliris surstraten. Rapida renverso de ...