Temo: Садулаев
En tjetjen som längtar hem
Verkita de Kalle je 2008-10-19 – 20:02
German Sadulajev föddes 1973 i den lilla tjetjenska staden Sjali, med rysk mamma och tjetjensk pappa. 1989 lämnade han Tjetjenien för att börja läsa juridik i Leningrad. Märkligt nog måste han alltså ha läst där samtidigt med mig under höstterminen 1989. Kanske såg jag honom i matsalen eller de proppfulla bussarna till universitetet.
Det var ingen lätt tid att börja juridikstudier i Sovjetunionen, en stat som höll på att gå under. Det sovjetiska studiebidraget räckte inte till mycket, och det fanns inget i affärerna att köpa. Och ingen visste vilka lagar som skulle gälla härnäst. Men Sadulajev blev till slut jurist, och bor än i dag kvar i staden som nu heter S:t Petersburg. Där arbetar han på ett företag som importerar matvaror.
Och där kunde sagan ha varit slut, om inte German Sadulajevs hemtrakter hade drabbats av krig, om inte hans syster hade sårats. Och om han hade kunnat låta bli att skriva. Han ville inte skriva om Tjetjenien, men han var tvungen, säger han.
Temo: böcker, Estland, Ryssland, Sadulajev, Tjetjenien, Садулаев
Lingvo: På svenska | Neniuj komentoj »
Pionira gvidanto
Verkita de Kalle je 2008-10-19 – 13:12German Sadulajev kreskis en la Ĉeĉenia urbo Ŝali, sed en la aĝo de 16 jaroj li translokiĝis al Sankt-Peterburgo (tiam Leningrado), kie li ekstudis juron. Li sukcesis resti flanke de la militoj en Ĉeĉenio - aparte feliĉe, ĉar li laŭ siaj propraj vortoj tute ne scius, sur kiu flanko li devus batali. En la libro Я - чеченец! ("Mi estas ĉeĉeno") li rakontas pri sia infanaĝo, pri siaj amikoj, el kiuj multaj pereis en la militoj, pri sia familio, pri la milito kiun li ne vidis, sed pri kiu li aŭdis la rakontojn de multaj trafitoj.
Ĉi tiu rakonto de German Sadulajev el la menciita libro estas tradukita el la rusa kun la permeso de la aŭtoro, kiu donis rajton de papera publikigo en Esperanto al Beletra Almanako. Republikigo aliloke ne estas permesita sen konsento de la aŭtoro kaj tradukinto. Originalo ĉi tie.
Pionira gvidanto
Mi ankoraŭ havas ŝian foton. Preskaŭ hazarde mi trafis ĝin en stako da malnovaj paperoj en la apartamento de la patro. Malnova foto kun brunecaj nuancoj. Ŝi staras, en lerneja robo, antaŭ idiotaj verdaj abioj, tenas la manojn malantaŭ la dorso kaj rigardas. Aŭdace, kiel ŝi kapablis rigardi. Simpla noto sur la dorsflanko: "Memoru min. Ajnet". Kaj mi ĉion rememoris…
Temo: Sadulajev, tradukoj, Садулаев
Lingvo: Esperante | Neniuj komentoj »
Чеченцы и нелюди
Verkita de Kalle je 2008-10-19 – 12:14Наконец прочитал книгу Германа Садулаева с названием «Я - чеченец!». Сильная, стоящая вещь. Понравился, например, рассказ Пионервожатый. Я даже взял и перевел его на эсперанто, и автор дал согласие на публикацию в журнале Beletra Almanako.
Но не все в книге понравилось. Прежде всего не понравился рассказ об Эстонии, с названием «День победы».
Прочитав то, что Садулаев пишет о Чечни своего детства, и о том что было потом, очень легко понять его ностальгию по Советскому Союзу. Он пишет о настоящей Чечне, не о той Чечне, которая мелькала на экранах телевизора во время «антитеррористической операции». В его настоящей Чечне живут настоящие люди, настоящие чеченцы.
Но та Эстония, о которой он пишет в своем рассказе, как раз не настоящая, а с экрана телевизора. Телевизора, который настроен на российские государственные телеканалы. Эстония, где живут нелюди, похожие на тех же монстров в Чечне.
Temo: литература, Садулаев, Чечня, Эстония
Lingvo: По-русски | Neniuj komentoj »
